ตอนที่ 234 ช่างเถิด ปล่อยให้เขาเดินต่อไป

ตอนที่ 234 ช่างเถิด ปล่อยให้เขาเดินต่อไป

อะไรกับอะไรกัน?

ฉู่ซิงอี๋ยังตั้งตัวไม่ทัน เขาแม้มิได้ยกตนเป็นสุภาพบุรุษ แต่ก็ไม่ถึงกับเป็นหมาหรือคนต่ำช้ากระมัง?

แต่พออ่านอีกครั้ง อยู่ ๆ ก็มีบางเรื่องวาบขึ้นมาในหัว

“ไม่ดีแล้ว ข้าลืมวันเกิดของวั่งอันเสียแล้ว”

ฉู่ซิงอี๋ตบหน้าผากอย่างกลุ้มใจ ถอนหายใจรัว ๆ

เขาทั้งจนใจและละอายใจนัก หลายเดือนมานี้ในใจมีแต่เรื่องกังวล หวาดระแวงไปทุกอย่าง จนจำวันเกิดวั่งอันไม่ได้เลย ไม่ต้องพูดถึงซื้อของขวัญวันเกิด

นึกถึงตอนก่อนจากไปที่ได้เกี่ยวก้อยสัญญากับลูกสาว ฉู่ซิงอี๋ก็ปิดตาลงอย่างกลุ้มใจ