ตอนที่ 215 นางก็ปล่อยเขาไปไม่ได้

ตอนที่ 215 นางก็ปล่อยเขาไปไม่ได้

ครั้นย่างบ่ายของวันเหมันต์ อาทิตย์อัสดงคล้อยต่ำ ก็เริ่มสัมผัสได้ถึงความหนาวเย็น

พออีกาทองคำลับฟ้า แสงอาทิตย์อัสดงสุดท้ายเก็บงำรัศมีไว้ ความหนาวก็แผ่ซึมเข้าไขกระดูกทันที ลมหนาวพัดกรีดราวกับดาบ ผู้คนบนถนนก็เริ่มบางตาลง

ช่วงนี้ฉู่ซิงอี๋กลับบ้านราวกับเวลานี้เป็นประจำ

ได้ยินเสียงม้าร้อง วั่งอันก็ลุกพรวดขึ้นมา วิ่งสุดฝีเท้าโดยมีซิงซิงตามไป กระดิ่งเงินบนมวยผมเด็กดังกรุ๊งกริ๊งกังวาน

“ท่านพ่อ ท่านกลับมาแล้ว”

ฉู่ซิงอี๋อุ้มลูกสาวขึ้น “วันนี้เชื่อฟังท่านแม่ดีหรือไม่”

วั่งอันพยักหน้าอย่างแรง แล้วถอนหายใจเฮือก “ท่านพ่อ ในท้องท่านแม่เป็นน้องชายหรือน้องสาวกันแน่ เหตุใดยังไม่ออกมาเล่า”