กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 214 ยามนี้นางชักอยากทุบเขาแล้ว
เสิ่นเยวี่ยหมิงประหลาดใจอยู่บ้าง แต่ก็อยู่ในความคาดหมาย
นางอดสงสัยไม่ได้ “กำไลหน้าตาเช่นไรหรือ”
ยามนี้ฉู่ซิงอี๋ยังจะพูดได้ที่ไหน เขาบีบคางนาง โน้มหน้าลงมา เสียงที่เล็ดลอดออกมาระหว่างนั้นแฝงกลิ่นกัดฟันกรอดอยู่ไม่น้อย
“เจียวเจียว เจ้าเป็นแม่นางที่ร้ายกาจเสียจริง”
เขาตกอยู่ในกำมือของนางแล้ว
ความจริงก็คือ เขาตกอยู่ในกำมือของนางจริง ๆ
คืนหิมะเงียบสงัด ห้องนอนมีเสียงเคลื่อนไหวเลือนรางลอดออกมา ผ่านไปเนิ่นนานจึงค่อย ๆ สงบลง
ฉู่ซิงอี๋ตักน้ำร้อนมา ใต้แสงเทียนหรี่ ๆ ของโคมผ้าคลุม เขาเห็นเสิ่นเยวี่ยหมิงผมยาวสยาย ก้มหน้ามองมือตน ภายในห้องอบอวลด้วยกลิ่นอายชะมด