กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 197 อ่านตำราจนโง่เสียแล้ว
เมื่อฉู่ซิงอี๋ล้างหน้าล้างตาเสร็จ เสิ่นเยวี่ยหมิงก็ง่วงงุนจนแทบหลับแล้ว
“ท่านแม่วันนี้สบายดีหรือไม่? ท่านยังโกรธวั่งอันอีกไหม?”
เสิ่นเยวี่ยหมิงหาวแล้วพึมพำว่า “สบายดีนักล่ะ ข้าไปซื้อกล้าไม้ผักมาให้ท่านปลูกใหม่แล้ว วั่งอันก็ยอมขอโทษอย่างว่าง่าย ยายกับหลานจะมีความแค้นข้ามคืนอะไรกันได้ เจ้าอย่ากังวลเลย”
ฉู่ซิงอี๋นอนลงแล้วโอบนางเบา ๆ “เช่นนั้นก็ดี”
ที่นอนข้างกายยุบลงเล็กน้อย เสิ่นเยวี่ยหมิงได้กลิ่นหอมน่าดม จึงเบียดเข้าไปในอ้อมกอดเขา พลางหลับตาพูดเสียงอ่อนว่า “หอมนัก เจ้าทาอะไรหรือ?”
“ก็ใช้สบู่ก้อนที่เจ้าซื้อไว้ตามปกติ” ฉู่ซิงอี๋ยกมือขึ้นดมเอง “ไม่เห็นมีกลิ่นอันใด”