กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 175 อย่าโลภมาก พวกเราเคี้ยวไม่ไหว
ซินเหลียนฟังแล้วหน้าแดงก่ำ ใช้ศอกกระทุ้งแขนสามี พลางเอ่ยอย่างไม่พอใจ “เหตุใดเจ้าก็พูดไปเสียหมด? อะไรคือให้ข้าบอกเจ้า เจ้าเป็นคนเช่นไรกันแน่?”
หลิวติ้งเกาหัว
“คำนี้มีอะไรพูดไม่ได้หรือ? มิใช่เจ้าหรอกหรือที่กำชับข้าอยู่ที่บ้าน? อีกอย่าง พี่สะใภ้เป็นคนในครอบครัว เป็นผู้อาวุโส พูดกับคนในครอบครัวยังต้องคิดมากขนาดนั้น เหนื่อยไม่น้อยหรือ?”
ซินเหลียนเห็นเขายังทำท่ามีเหตุมีผล ก็โมโหจนบิดแขนเขา บิดไม่ไหวจึงบิดหู
หลิวติ้งเบ้ปากยิงฟันแต่ไม่ตอบโต้สักคำ เจ็บจนร้องโอ๊ยโอ๊ย ปากก็ร้องเรียกภรรยาร่ำไป