กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 159 ทุกก้าวล้วนไม่สูญเปล่า
โจวหานเห็นสีหน้าของนางก็สงสัยว่า “ฮูหยินฉู่ ท่านเคยพบข้าก่อนหรือขอรับ”
เสิ่นเยวี่ยหมิงรีบโบกมือปฏิเสธ “คงเพราะท่านโจวคล้ายมิตรเก่าของข้า ข้าจึงมองผิดไปชั่วขณะเจ้าค่ะ”
นางมองใบหน้าที่แทบไม่เปลี่ยนจากวัยหนุ่มจนวัยกลางคนตรงหน้า ในใจทั้งอยากหัวเราะ ทั้งกระอักกระอ่วน และยังมีความจนใจต่อโชคชะตาอยู่บ้าง
“รบกวนท่านโจวแล้วเจ้าค่ะ”
โจวหานประสานมือคารวะ “ฮูหยินฉู่ช่างเกรงใจนัก นี่เป็นสิ่งที่ข้าควรทำ ฮูหยินมีราษฎรอยู่ในใจ นี่เป็นบุญของราษฎรอำเภอเต๋ออันขอรับ”
เสิ่นเยวี่ยหมิงพูดกับโจวหานแล้วทั้งตัวอดไม่ได้ที่จะขนลุกซู่ จึงรีบเผ่นหนีไปทันที