กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 157 มิน่าเมื่อก่อนถึงบอกว่าตนเป็นหนอนตำรา
เสิ่นเยวี่ยหมิงเม้มริมฝีปาก เกี่ยวคอเขาไว้ ยิ้มโดยไม่เอ่ยคำ
ห้องอาบน้ำที่มัวสลัวไม่อาจปกปิดผมดำ ริมฝีปากแดง ผิวขาวดั่งหิมะ และใบหน้างดงามดุจดอกไม้ของนางได้
แม้จะแต่งงานกันมานานเช่นนี้ เมื่อฉู่ซิงอี๋เผชิญหน้ากับนางที่ไร้สิ่งปกปิด เขาก็ยังหน้าแดงใจเต้น ดวงตาดอกท้อเป็นประกาย ในแววตาที่มองดั่งธิดาเทพนั้นเปี่ยมด้วยอัคคีโหมที่ใกล้จะเผาไหม้
มือเขาเส้นเลือดปูดโปน กำขาเรียวยาวทั้งสองข้างของนางไว้แน่น ในทรวงอกมีกระแสคลื่นมืดมิดปั่นป่วน เขาอดเงยหน้าขึ้นไปแตะริมฝีปากนางไม่ได้