กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 147 ตั๊กแตนบนเชือกเส้นเดียวกัน
ฉู่ซิงอี๋ย่อตัวอยู่ในมุมหนึ่ง มือกุมกระบวยน้ำ อ้ำอึ้งอยู่ครึ่งค่อนวันก็ไม่รู้จะพูดสิ่งใด
ต้องยอมรับว่า จากสวินโจวในตอนนั้น มาจนถึงอำเภอเต๋ออันในตอนนี้ ภรรยาของเขาเปลี่ยนไปมากนัก
บางครั้งเขาก็ถูกนางชักนำจริง ๆ กล้าเก็บความกล้าหาญมาเย้าแหย่นางสักสองสามคำ แต่โดยธรรมชาติเขาไม่ใช่คนเปิดเผย บางครั้งก็รับมือไม่ไหวจริง ๆ
เช่นตอนนี้เป็นต้น
เสิ่นเยวี่ยหมิงจะไม่รู้จักเขาอย่างไร เห็นเขานั่งนิ่งไม่ส่งเสียง คาดว่าคงหน้าแดงร้อนวูบวาบไปแล้ว
ช่างเถิด บัณฑิตน้อยผู้ซื่อตรง ไม่แกล้งเขาแล้ว
“ชำระล้างให้ไวหน่อยเถิด ยังต้องไปดูวั่งอันอีก”
สามีภรรยามาถึงห้องที่เด็ก ๆ นอน เด็กทั้งสามเล่นจนเหนื่อยในที่สุด กำลังนอนกันเบี้ยว ๆ เฉียง ๆ