กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 144 ช่างเป็นแผนโจมตีจิตใจที่ดีนัก
เสิ่นเยวี่ยหมิงเดิมทีก็ยังไม่ใคร่เต็มใจ แต่คนเราก็เป็นเช่นนี้ กลัวที่สุดคือการถูกสวมหมวกสูง โดยเฉพาะหมวกของบัณฑิต
นางเม้มริมฝีปาก ระงับมุมปากที่กำลังยกขึ้น เอ่ยเสียงเบา “หึ ถ้าใส่คำพูดของเจ้าเข้าไป ดอกไม้ช่อนี้ก็พอจะดูดีขึ้นได้บ้าง”
“คนงามกว่าดอกไม้จริง ๆ” ฉู่ซิงอี๋หัวเราะเบา ดวงตาดอกท้ออ่อนโยน “ฮูหยิน เจ้าลำบากแล้ว”
เสิ่นเยวี่ยหมิงเบะปาก เห็นเขาไปล้างหน้าล้างตา จึงลุกขึ้นเอาดอกไฮเดรนเยียเสียบลงในแจกันคอสอบ ไฮเดรนเยียสีม่วงขาว เครื่องเคลือบขาวเนียน งดงามสงบ
นางมองแล้วมองอีก อดหัวเราะขึ้นมาไม่ได้