ตอนที่ 140 เจ้าเป็นหมูโง่ตัวโต

ตอนที่ 140 เจ้าเป็นหมูโง่ตัวโต

เสิ่นเยวี่ยหมิงมองเขานิ่งงันไปครู่หนึ่ง

ใช่แล้ว อย่างน้อยในสายตาของฉู่ซิงอี๋ เหลียนจวิ้นคือผู้ช่วยมือดีที่เคยช่วยชีวิตเขาไว้ ทั้งยังรอบรู้และมีมารยาท แม้บางครั้งจะไม่น่าไว้ใจ แต่ก็ไม่ถึงกับน่ารังเกียจเหมือนที่นางรู้สึก

เรื่องในชาติก่อนกลายเป็นเพียงควันที่ลอยผ่านไปแล้ว นางจึงมีทุกข์ที่พูดออกมาไม่ได้ในยามนั้น

เสิ่นเยวี่ยหมิงไม่ต้องการยุยงให้แตกร้าวหรือส่งผลต่อการดำเนินเรื่องในที่แห่งนี้ นางจึงอดกลั้นแล้วถอนหายใจออกมา

“ข้าก็แค่อารมณ์เสียชั่วขณะ ฉู่จ่านช่วงนี้เชื่อฟังมากเพียงใด แต่ท่านลองฟังคำของเหลียนจวิ้นเมื่อครู่สิ ทุกประโยคล้วนแอบตำหนิฉู่จ่าน”