เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 130 นางยินดีกับเขาจากใจจริง
เดือนสองยามกลางวสันต์ ต้นไหวโบราณหน้า ที่ว่าการอำเภอผลิใบเขียวขจีเต็มกิ่ง เสียงวิหคร้องจิ๊บ ๆ ความรื่นรมย์แห่งวสันต์ส่งเสียงอื้ออึงอยู่บนปลายกิ่ง ใต้ชายคานกนางแอ่นตัวใหม่กำลังจิกดินโคลนเตรียมสร้างรังตั้งถิ่นฐาน
ซินเหลียนวิ่งเข้ามาอย่างกระตือรือร้น ความยินดีที่ยับยั้งไว้ไม่อยู่สะท้อนอยู่ในน้ำเสียง “พี่สะใภ้ พี่สะใภ้ เรือกลับมาแล้ว เรือที่ขึ้นเหนือกลับมาแล้ว”
เสิ่นเยวี่ยหมิงกำลังจะไปตลาดพร้อมกับวั่งอัน ครั้นได้ยินเช่นนั้นก็ผลักประตูเปิดทันที “หลิวติ้งกลับมาแล้วหรือ?”
“ท่านแม่ ไปเที่ยวกัน” วั่งอันถือกระจาดผักไว้ พลางกระทืบเท้าด้วยความร้อนใจ “ท่านย่าบอกแล้วว่า ต้องไปซื้อปลาที่ตลาด”
เสิ่นเยวี่ยหมิงตอบรับนางส่ง ๆ ไปสองคำ
“ท่านอาไห่ก็กลับมาด้วยหรือ?”