เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 129 เขาเป็นขุนนางเช่นนี้ ข้าว่าน่าสนใจอยู่บ้าง
ในวันที่ห้า เสิ่นเยวี่ยหมิงอุ้มวั่งอัน ร่วมกับฉู่ซิงอี๋ไปส่งหลี่เซินและจ้าวฮุ่ย
“คนที่จับมาได้คราวนี้ หากควรส่งต่อก็ส่งต่อเถิด” หลี่เซินกล่าวกับฉู่ซิงอี๋ “อาศัยกำลังของพวกเรา จะสืบหาอะไรได้กันเล่า? ไม่แน่ว่ายิ่งกักตัวไว้นานก็ยิ่งเกิดเรื่อง หากมีคนตายขึ้นมากลับจะกลายเป็นเรื่องร้าย อย่าให้ตนเองต้องพลอยเดือดร้อน”
ฉู่ซิงอี๋ถอนหายใจ “ทำได้เพียงเท่านี้ น่าเสียดายจริง ๆ”
หลี่เซินตบไหล่เขาเบา ๆ “ไม่มีอะไรต้องเสียดาย ส่งออกไปเสีย หากสืบได้ก็ถือว่าความพยายามของพวกเราไม่สูญเปล่า หากสืบไม่ได้ ฮึ”
“หากสืบไม่ได้ แล้วจะนับว่าอย่างไรเล่า?” เสิ่นเยวี่ยหมิงเอ่ยเสริม
หลี่เซินส่ายหน้า “ก็ถือว่าพวกเราเสียแรงเปล่า และถือว่าราษฎรโชคร้าย”