ตอนที่ 111 คนโง่ เจ็บก็ต้องร้องสิ

ตอนที่ 111 คนโง่ เจ็บก็ต้องร้องสิ

ดวงดาวริบหรี่ ราตรีมืดลึก เสียงสุนัขเห่าดังแว่วมาจากที่ไกล

“ตอนเด็ก ๆ พี่หญิงสองมักพาข้าไปด้วยเสมอ” เสิ่นเยวี่ยหมิงไม่ยอมเงยหน้า ซุกอยู่ในอ้อมอกเขา น้ำเสียงอู้อี้

ฉู่ซิงอี๋กัดฟัน ขมวดคิ้วแน่น มิได้ผลักนางออก กลับนั่งฟังนางพูดอย่างเงียบงัน พลางหยิบผ้าห่มผืนหนึ่งมาห่อตัวนางไว้อย่างเรียบร้อย

เสิ่นเยวี่ยหมิงกระชับแขนที่กอดเขาแน่นขึ้น ร่างทั้งร่างซุกลึกเข้าไปในอ้อมอกของเขา