กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 110 ไม่ได้เงียบสงบเช่นนี้มานานแล้ว
“มิใช่ข้าเปลี่ยนแปลงมากนัก” เสิ่นเยวี่ยหมิงเอ่ยเสียงสะอื้น มองพี่สาวที่ผอมซูบจนท้องดูใหญ่ผิดปกติ เปลือกตาก็แดงก่ำ
“พี่หญิงสอง คือเจ้าเปลี่ยนแปลงมากเกินไปต่างหาก”
แต่ก่อนนางอิจฉาความกระฉับกระเฉงมีชีวิตชีวาของพี่หญิงสอง แอบคิดในใจว่าหากตนมีชีวิตได้เหมือนพี่หญิงสองก็คงดี
ทว่าบัดนี้ สตรีผู้กระฉับกระเฉงมีชีวิตชีวาผู้นั้น หน้าตายังอยู่ แต่ข้างในดูราวกับเปลี่ยนไปแล้ว
เสิ่นเยวี่ยหมิงสงสารพี่หญิงสองยิ่งนัก
สองพี่น้องผูกพันกันมาหลายปี ใจถึงกัน มิต้องเอ่ยมากก็รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังพูดถึงสิ่งใด