ตอนที่ 88 ผู้ศึกษาตำราหน้าบางเช่นนี้ทุกคนหรือ?

ตอนที่ 88 ผู้ศึกษาตำราหน้าบางเช่นนี้ทุกคนหรือ?

สามีภรรยาเห็นความสนิทสนมของย่ากับหลานก็อดรู้สึกน้อยใจขึ้นมาไม่ได้

“วั่งอัน เหตุใดพ่อกับแม่จึงไม่มีขนมหวานหรือ”

วั่งอันเอียงศีรษะน้อย ๆ อย่างมั่นใจ แบมือเล็ก ๆ เสียงอ้อนแอ้นแต่กังวาน “ข้าลืมแล้ว”

หานซื่อทั้งร้องไห้ทั้งหัวเราะ ยังภูมิใจยิ่งนัก เรียกแก้วตาดวงใจไม่หยุดปาก

เสิ่นเยวี่ยหมิงน้อยใจจริง ๆ นั่งบนรถม้านานถึงเพียงนั้น แม่หนูน้อยกลับจำไม่ได้ว่าจะหยิบออกมา พอกลับมาถึงเห็นหญิงชราตัวเล็กก็หยิบออกมาทันที

ทั้งที่นางก็มักซื้อของกินให้ลูกบ่อย ๆ ไม่คิดว่าชาตินี้แม่หนูน้อยยังคงชอบย่า