กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 75 เจ้าก็เจ็บต่อไปเถิด
เหลียนจวิ้นสีหน้าผันเปลี่ยนอย่างมาก รีบกอดเด็กไว้แน่น แล้วยื่นมืออีกข้างออกไปหมายจะประคอง
แต่ในใจเสิ่นเยวี่ยหมิงรังเกียจอย่างแท้จริง ถึงแม้เห็นเขายื่นมือออกมา ในเสี้ยววินาทีอันวิกฤตนั้น นางกลับไม่ยื่นมือออกไปเลย กลับเอนตัวไปทางด้านข้างเสียอีก
อาจเพราะความรังเกียจของนางมากเกินไป เหลียนจวิ้นรับรู้ได้ จึงยืนนิ่งไม่ไหวติง
ท่ามกลางสีหน้าตกตะลึงและงุนงงของเหลียนจวิ้น ฉู่ซิงอี๋โผเข้ามา รับนางไว้ได้อย่างเฉียดฉิว แต่ว่าตนเองกลับล้มลงบนทางหิน
ทุกสิ่งเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา
เสิ่นเยวี่ยหมิงทรุดลงในอ้อมอกของท่านทั่นฮวาโดยตรง หัวเข่าฟาดเข้ากับก้อนหิน เจ็บจนนางครางออกมา