กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 74 ศาลเจ้าแม่เลี้ยงเทียนโฮ่ว
ยามต้นเหมันต์ จวนเฉวียนโจวยังเขียวขจีชอุ่ม ราวกับฤดูหนาวไม่เคยมาเยือน
เสิ่นเยวี่ยหมิงเคยเห็นแต่ในตำรา ไม่เคยได้เห็นกับตาตนเอง ยามนี้ได้อยู่ในที่นั้นเอง ก็อดรำพึงถึงความมหัศจรรย์ของภูมิอากาศมิได้
ยามนี้ทางชายแดนเหนือจะยังเห็นความเขียวขจีที่ใดได้ ทั่วทุกตรอกซอกซอยล้วนมีแต่กิ่งไม้โล้น ๆ
ฉู่ซิงอี๋พูดแล้วก็ทำจริง ช่วงนี้พอไม่ค่อยยุ่งนัก จึงพาภรรยาและบุตรีออกเที่ยว ถือเสียว่าได้ทำความคุ้นเคยกับท้องถิ่นบ้าง
เขายกมือขึ้นติดกระดุม องอาจผึ่งผาย “วันนี้พวกเราไปกันแต่เช้า ไปถึงศาลเจ้าแม่เลี้ยงเทียนโฮ่วแล้ว ข้าจะพาพวกเจ้าไปกินอาหารเช้าพื้นเมืองของที่นี่”
เสิ่นเยวี่ยหมิงทั้งร่างเมื่อยอ่อน หมอบอยู่บนเตียงไม่ยอมลุกขึ้น