กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 66 เจียวเจียว
ฉู่ซิงอี๋รวบแขนทั้งสองข้างกอดนางไว้ในอ้อมอก ผิวเนื้อแนบชิด ดวงตาเปี่ยมด้วยราคะ ในลำคอมีเสียงคล้ายถอนหายใจคล้ายครวญคราง “เจียวเจียว”
เสิ่นเยวี่ยหมิงซบอยู่ในอ้อมอกของเขา ผ่านไปนานมากจึงนึกออกว่าคำเรียกนี้มิใช่หรือที่เขาเขียนไว้ในจดหมาย
เหตุใดจึงเรียกนางเช่นนี้
เช้าตรู่ฟ้ายังไม่สว่าง ฉู่ซิงอี๋ก็ลุกขึ้นแล้ว
เสิ่นเยวี่ยหมิงซุกอยู่ในผ้าห่มหาว แล้วเอ่ยกับหงหลิง “ไปอุ้มวั่งอันขึ้นมา ส่งท่านพ่อของนางหน่อย”
ฉู่ซิงอี๋ก้มมองนาง ใบหน้างดงามที่แก้มทั้งสองแดงเรื่อ พร้อมความน่ารักงัวเงียยังไม่สร่างตื่น แววตาเผลอเปี่ยมด้วยความรักใคร่
“ฤดูเหมันต์นี้ ดูเหมือนยังไม่ทันรู้สึกหนาวสักเท่าไรก็ผ่านไปแล้ว”