กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 65 จะร่วมสุขแต่ไม่ร่วมทุกข์ได้อย่างไร?
“หืม? อะไรหรือ?” ฉู่ซิงอี๋อาศัยแสงเทียนเพียงน้อย ไต่ถามอย่างลังเล “ให้ตั๋วเงินแก่ข้าทำไม?”
เสิ่นเยวี่ยหมิงใช้มือเท้าคาง ใบหน้าเปี่ยมด้วยความอิ่มเอม เอ่ยด้วยเสียงแหบ “ทุกคนมีกันทั้งนั้น เจ้าก็ควรมี”
นางงามเอนกายใต้โคม ผิวเนื้อผืนใหญ่ราวหยกอันอบอุ่น ทั่วทั้งเรือนกายแผ่กลิ่นอายเย้ายวนหลังร่วมเรียงเคียงหมอน
ฉู่ซิงอี๋อดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้ว ดวงตาดอกท้อเป็นประกาย “นี่คือรางวัลในฐานะสามีของข้า หรือรางวัลเมื่อครู่นี้กัน?”
เสิ่นเยวี่ยหมิงอารมณ์ดีเป็นอย่างยิ่ง สามีภรรนายากจะได้ลิ้มรสความสุขในห้องหอ นางจึงกลั้นหัวเราะในลำคอ
“อือ มีทั้งสองอย่างกระมัง”