ตอนที่ 56 นางจะตอบแทนบุญคุณ มิใช่ล้างแค้น

ตอนที่ 56 นางจะตอบแทนบุญคุณ มิใช่ล้างแค้น

ตอนบ่ายท้องฟ้าก็เริ่มมืดครึ้มอยู่บ้าง พอถึงยามนี้ยิ่งมืดลงไปอีก ในอากาศมีกลิ่นดินชื้นจาง ๆ ราวกับฝนกำลังจะตก

มองหงอี่จากไป ในใจเสิ่นเยวี่ยหมิงยังคงกังวล นางนั่งนิ่งไม่ได้แม้ชั่วขณะ เดินวนไปวนมาในห้องโถง

วั่งอันถูกหานซื่ออุ้มไว้ในอ้อมแขน สายตามองตามแม่ ศีรษะส่ายไปมาซ้ายขวา

หานซื่อมองอย่างไม่เข้าใจนัก “เจ้านั่งลงเถิด เจ้าไกวไปมาข้ามึนหัวไปหมดแล้ว”

เสิ่นเยวี่ยหมิงได้แต่ต้องนั่งลง

ใครจะคิดว่าก้นยังไม่ทันแตะม้านั่ง ก็ได้ยินเสียงฟ้าร้องครืนดังกระหึ่ม ชั่วขณะนั้น ฟ้าร้องครืนก็ระเบิดดังสนั่น ผืนแผ่นดินสั่นสะเทือนไปทั้งผืน

วั่งอันตกใจจนตัวน้อยสั่นสะท้าน ทันใดนั้นก็เบ้ปากและร้องไห้ขึ้นมา