กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 55 ลูกน้อยนอนดิ้นจนผ้าปูขาด
วาจาอันเปี่ยมไมตรีและเต็มไปด้วยความปรารถนาดีเช่นนี้ ทำให้จ้าวฮุ่ยเปิดปากคุยขึ้นมาจริง ๆ
นางหยิบสิ่งหนึ่งออกมาจากหีบเครื่องประทินโฉมของตน “นี่ เอาไป นี่คือหวีเส้นลมปราณเขาสัตว์ ขอเพียงเด็กไม่ขัดขืน เจ้าก็หวีให้นางทุกวันเจ้าค่ะ จะดีขึ้นเอง”
เสิ่นเยวี่ยหมิงดีใจยิ่งนัก ไม่ใช่เพราะหวี หากเพราะจ้าวฮุ่ย
นี่คงเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีกระมัง
นางคิด
วั่งอันเล่นอยู่กับชุยหรง ชุยหรงวัยสามขวบพูดจาเสียงอ้อแอ้ได้แล้ว น่าเสียดายที่วั่งอันยังได้แต่ร้องอี้อ๊าอ๊าออ
เล่นได้ครู่หนึ่ง ชุยหรงก็รู้สึกเบื่อ วิ่งไปข้างกายจ้าวฮุ่ย ทำปากยื่น “ท่านแม่ เหตุใดน้องสาวจึงเอาแต่ส่งเสียงอยู่ตลอดเล่า”