ตอนที่ 50 ดุจหินหยาบก้อนหนึ่ง

ตอนที่ 50 ดุจหินหยาบก้อนหนึ่ง

เสิ่นเยวี่ยหมิงชะงักไปครู่หนึ่ง หัวใจพลันแขวนอยู่กลางอก

นางนึกถึงชาติก่อนที่หญิงชราตัวเล็กอุตส่าห์อดออมสะสมเงินซื้อบ้าน แต่กลับถูกยึดเสียสิ้นในเช้าวันเดียว ตอนนี้นึกขึ้นมาก็ยังเจ็บใจอยู่บ้าง

นางรีบส่ายหน้าและร้องห้ามโดยเร็ว “ท่านแม่ บ้านในนครหยกแพงนัก พวกเราไม่จำเป็นต้องซื้อเลยเจ้าค่ะ”

หานซื่อลังเล

“เรือนนี้ดูใหญ่ทีเดียว ใหญ่กว่าที่สวินโจวมากจริง ๆ แต่อยู่อย่างไม่สบายใจเลย ไม่ใช่บ้านของตัวเอง แถมในเรือนเดียวกันยังมีคนอื่นอีก พวกเราเองไม่เป็นไร ไม่มีอะไรติดขัด แต่เจ้ายังต้องให้นมและเลี้ยงเด็กอยู่ ไม่สะดวกนัก”

เสิ่นเยวี่ยหมิงไม่คิดว่าสิ่งแรกที่หญิงชราตัวเล็กคิดถึงกลับเป็นตัวนางเอง ใจนางจึงอุ่นวาบขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว