ตอนที่ 49 มีอะไรต้องรู้สึกผิดกัน

ตอนที่ 49 มีอะไรต้องรู้สึกผิดกัน

หลี่เซินดื่มสุราหนึ่งถ้วย เอ่ยอย่างอาจหาญ “อีกไม่นานแล้ว จำจากกันเนิ่นนาน ไม่รู้ว่าเจ้าหนูนั้นยังจำข้าผู้เป็นพ่อได้หรือไม่”

เทียบกับฉู่หวั่งอันแล้ว ฉู่ซิงอี๋รู้สึกจิ๊กจี้ขึ้นมาบ้าง “เจ้าหนูที่บ้านเจ้าก็เพิ่งสองขวบ คงจำไม่ได้ดอก”

ทุกคนหัวเราะกันลั่น

อาหวงนอนกอดกระดูกแทะอยู่ใต้โต๊ะอย่างเอร็ดอร่อย ก็ส่งเสียงโฮ่งสองทีตามโอกาส

เสิ่นเยวี่ยหมิงยิ้มอยู่บนใบหน้า แต่ในใจกลับขมขื่นและเจ็บปวดนัก สามีภรรยาหลี่เซินเคยช่วยเหลือนางมามากมาย นางมิอาจไม่ระลึกถึงบุญคุณนี้

สายตานางกลับไปจับจ้องที่ท่านทั่นฮวาอีกครั้ง