ตอนที่ 41 นางในตอนนั้นมองไม่กระจ่าง

ตอนที่ 41 นางในตอนนั้นมองไม่กระจ่าง

วันที่สิบแปดเดือนเก้า ยามเซินปลาย

อีกาทองคำลับลงฟ้า แสงเมฆหลากสีเต็มท้องฟ้า

ในห้องคลอดที่ลานหลังของตระกูลฉู่ ในที่สุดก็มีเสียงทารกร้องไห้ดังออกมา ก้องกังวานยิ่งนัก

หานซื่อใจสั่นระริก ประนมมือไหว้รัว “ขอบคุณพระโพธิสัตว์คุ้มครอง ขอบคุณพระโพธิสัตว์คุ้มครอง แม่ลูกปลอดภัย แม่ลูกปลอดภัย...”

ดวงตาหงอี่เป็นประกายระยับ รีบร้อนส่งข่าว “ฮูหยินผู้เฒ่า ฮูหยินผู้เฒ่า ฮูหยินคลอดแล้ว เป็นเด็กหญิงเจ้าค่ะ”

หานซื่อถลึงตามองนาง แล้วกำซองแดงยัดใส่มือหมอตำแย พลันเอ่ยอย่างร้อนรน “เป็นลูกชายใช่หรือไม่ ข้าเห็นท้องนางแหลม ๆ ต้องเป็นลูกชายแน่นอน”