กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 16 จำไม่ได้ว่ามีเรื่องนี้ด้วย?
หลังกินมื้อกลางวัน แม่สามีกับลูกสะใภ้นั่งอยู่ในเรือนเล็กย่อยอาหาร มองแปลงดินดำมันหลายร่องที่ไถพรวนเรียบร้อยแล้ว ไม่มีวัชพืชแม้ต้นเดียว รอเพียงต้นปีหน้าฤดูใบไม้ผลิจะพรวนดินหยอดเมล็ด
นั่งได้ไม่นาน หานซื่อก็รีบลุกขึ้น สะพายตะกร้าจะออกไปข้างนอก
เสิ่นเยวี่ยหมิงเอ่ยถามพลาง ๆ ว่า “ท่านแม่จะไปไหนหรือ”
หานซื่อชี้ไปทางทิศตะวันออกตามสบาย “เดินเล่นเรื่อย ๆ”
เสิ่นเยวี่ยหมิงมองส่งหญิงชราตัวเล็กจนจากไป แล้วนั่งอยู่ในลานบ้านอีกครู่ เริ่มรู้สึกเบื่อ
ความสาวเป็นเช่นนี้เอง เรี่ยวแรงเต็มเปี่ยม อยากจะเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา ไม่เหมือนคนแก่ที่ทั้งวันมึนงง หูไม่แจ่มใส ตาไม่กระจ่าง วันหนึ่งแทบไม่ขยับตัวกี่ครั้ง