ตอนที่ 15 เป็นหนุ่มสาวช่างดีนัก

ตอนที่ 15 เป็นหนุ่มสาวช่างดีนัก

เสียงร้องตะโกนตกใจดังหนึ่งครั้งทำให้เสิ่นเยวี่ยหมิงได้สติ

ฉู่ซิงอี๋สวมเสื้อชั้นในสีขาว ถือกระบวยน้ำ มือขวาถือแปรงสีฟันขนหมู ยืนอยู่ใต้ชายคา สีหน้าตกตะลึง

เห็นเสิ่นเยวี่ยหมิงตกใจจนไม่แน่ใจ ปลายตาสีแดงเรื่อ ผมปล่อยสยาย ชายเสื้อหลวมหย่อน มองเห็นดอกโบตั๋นแดงบนเสื้อชั้นในได้ แม้กระทั่งยังไม่สวมรองเท้า เท้าเปล่าสีขาวผ่องเหยียบลงบนแผ่นหินเขียวโดยตรง

ป่านนี้เข้าฤดูใบไม้ร่วงแล้ว ยามอรุณยังคงมีไอเย็นอยู่บ้าง พื้นดินเปียกชื้นเล็กน้อย

เขาวางของลง รีบเดินเข้าไปอย่างร้อนรน โอบอุ้มนางขึ้นมาแล้ววิ่งตรงเข้าประตูชั้นใน

โชคดีที่ท่านแม่ออกไปจัดข้าวของให้เขาแล้ว ไม่อย่างนั้นหากเห็นเยวี่ยหมิงในสภาพนี้ ย่อมต้องมีคำพูดอีกเป็นแน่