เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 239 จิ้งจอกของข้า
หลิ่วอวี่อันตื่นขึ้นหลังจากนั้นสามวัน
เขาลืมตาขึ้นอย่างมึนงง พบว่าตนนอนอยู่ในอ้อมกอดของเสวียนตู้ อีกฝ่ายกอดเขาไว้ตลอด ไม่รู้ว่ากอดมานานเพียงใด
“ตื่นแล้วหรือ” เสวียนตู้ทอดสายตาลงมองเขา ใบหน้ามีรอยยิ้มบาง ๆ “เจ้านอนหลับไปนานมาก”
หลิ่วอวี่อันมองซ้ายมองขวา ตนยังคงอยู่ในห้วงสมุทรแห่งปัญญาของเสวียนตู้ แต่ไม่เห็นผู้อื่น จึงถามว่า “พวกเขาอยู่ที่ใดหรือ”
เสวียนตู้กล่าว “เจ้าหมดสติไป การปล่อยให้เจ้าอยู่บนพื้นนั้นข้าทำไม่ได้ จึงอุ้มเจ้ามา”
หลิ่วอวี่อันไม่ดิ้นออกจากอ้อมกอดเขา ยังคงเอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่บนอกอีกฝ่าย “แล้วพวกเขาอยู่ที่ใด”
ริมฝีปากเย็น ๆ ของเสวียนตู้แนบชิดข้างหูเขา เอ่ยบ่นเบา ๆ “อาเป่ามีบางคำอยากพูดกับท่านพ่อท่านแม่ของเขา จึงต้องขอยืมร่างกายของข้าไปใช้”