กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 161 คนของข้าถูกแย่ง
หลี่ชิงหนิงที่เดินอยู่ข้างหน้าเงี่ยหูฟัง แล้วหันกลับมาเคาะศีรษะเขา “ถุย ๆ ๆ! พูดแต่เรื่องอัปมงคล! ถ้าให้ท่านอาจารย์ได้ยิน เจ้าก็รอถูกกระบี่ไร้ลักษณ์ฟาดเถิด!”
เส่อมู่ยิ้มขื่น “ผู้วางค่ายกลพลังเวทสูงส่ง ข้าไม่รู้จะทลายค่ายกลลวงนี้อย่างไร…”
หลี่ชิงหนิงกล่าว “เช่นนั้นก็ช่วยกันคิดหาทางเถิด พบความผิดหวังเพียงนิดเดียวก็คิดจะตาย คำสั่งสอนของท่านอาจารย์เจ้าลืมหมดแล้วหรือ?”
กฎสำนักเซียวเหยา ชีวิตน้อย ๆ สำคัญที่สุด
นางหาได้ระแวงเส่อมู่ไม่ นางไม่รู้จักความระแวงอันคดเคี้ยววกวนเหล่านั้น
เส่อมู่ก้มศีรษะ ร่างกายค้อมลงไม่น้อย
ทั้งสี่คนยังคงเดินหน้าต่อในหมอกหนา อ้อมไปอ้อมมาหลายรอบ ไอพิษเข้าสู่ร่างกาย ทุกคนต่างเวียนหัวตาลาย ฝีเท้าจึงช้าลง