กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 160 ข้าพลาดเอง
รูม่านตาของเส่อมู่หดเล็กลง เหงื่อเย็นไหลอาบ
ใบหน้าของเขาไม่มีสีเลือดหลงเหลืออยู่เลย ร่างกายสั่นไหววูบหนึ่งกลางหมอกหนา
เสวียนตู้มองเขาอยู่โดยมิเอ่ยคำ ระลึกขึ้นมาได้ราง ๆ ว่า ก่อนหน้านี้เสี่ยวหยวนเคยกล่าวไว้ว่า เขาสงสัยว่าเส่อมู่มีปัญหา
แต่เสี่ยวหยวนก็กลับเป็นโรคเก่าคือใจอ่อนอีกครั้ง แม้จะสงสัย แต่ก็มิได้ลงมือ กลับเลือกที่จะเฝ้าดู
หลายปีมานี้ เสวียนตู้ก็เข้าใจเส่อมู่ดี คนผู้นี้เลี้ยงไก่เลี้ยงเป็ดอยู่ที่สำนักเซียวเหยาทั้งวัน มิได้ใส่ใจเรื่องบำเพ็ญเลยสักนิด เขามาที่สำนักเซียวเหยาเพียงเพื่อใช้ชีวิตเนือย ๆ รอวันแก่ตายเท่านั้น