เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 ข้าจะไปปล้น
หลิ่วอวี่อันกระแอมหนึ่งครั้ง “พาเขาไปพักผ่อนก่อนเถิด”
เส่อมู่พาเสวียนตู้กลับไปที่บ้านไม้ไผ่ ยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยความกังวล “ศิษย์พี่ใหญ่เมื่อใดจึงจะตื่นขึ้น?”
หลิ่วอวี่อันนั่งลงข้างเตียง ยื่นมือไปคลำชีพจรของเสวียนตู้ ชีพจรวุ่นวาย เส้นลมปราณอุดตัน กล่าว “เกรงว่าจะต้องรอสักหนึ่งถึงสองวัน”
“เคล็ดวิชานี้ของศิษย์พี่ร้ายกาจนัก ถึงกับเอาชนะผู้อาวุโสระดับแปรเทวะได้” เส่อมู่อุทานด้วยความตะลึงไม่หยุด “หากศิษย์พี่ยอมบำเพ็ญเพิ่ม บางทีอาจมีการบรรลุเป็นเทพได้จริง ๆ!”
หลิ่วอวี่อันกล่าว “ศิษย์น้องชายและศิษย์น้องหญิงสองคนนั้นของเจ้าก็ไม่อาจมองข้ามได้”
ยามนี้เสวียนตู้ยังไม่ตื่น หลิ่วอวี่อันลุกขึ้นกล่าว “เจ้าอยู่ที่นี่ดูแลเขา อาจารย์ยังมีเรื่องสำคัญต้องจัดการ”
เส่อมู่ถาม “ท่านอาจารย์จะกลับมากินข้าวเย็นหรือไม่ขอรับ?”