กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 ข้าถึงกับพูดไม่ออก
ที่ตั้งของสำนักเซียวเหยานับได้ว่ามีชัยภูมิเป็นเลิศ ตั้งอยู่ในแผ่นดินที่สงบสุขที่สุดของทั้งทวีป มารอสูรถูกสังหารจนสิ้น ภายนอกมีศึกสงครามน้อย ภายในไม่มีการแก่งแย่งพรรคพวก ราษฎรอยู่เย็นเป็นสุข ฉะนั้นสำนักเล็ก ๆ อย่างสำนักเซียวเหยาจึงยังประทังชีวิตมาจนถึงทุกวันนี้ได้
หลิ่วอวี่อันคงรูปลักษณ์ตาเฒ่าของตนไว้ เดินตามหลังเส่อมู่อย่างเชื่องช้า
เขาสำรวจสิ่งแวดล้อมโดยรอบ จำต้องยอมรับว่าสำนักเซียวเหยาไม่คู่ควรจะถูกเรียกว่าสำนักเลยสักนิด
แม้แต่ทางเดินที่สมกับเป็นทางก็ยังไม่มี
ดังคำกล่าวที่ว่าอยากร่ำรวยต้องสร้างถนนก่อน
หลิ่วอวี่อันตัดสินใจจะซ่อมทางของสำนักเซียวเหยาให้ทะลุเสียก่อน