เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 ข้าเข้าใจผิดไปเอง
ผู้มาใหม่รูปโฉมเย้ายวนและเย็นชา ทว่ากลับมีรอยยิ้มประดับ ดวงตาหงส์งามเรียวขึ้นเล็กน้อย ปลายหางตาซ้ายมีไฝเม็ดหนึ่ง
เขาเหลือบมองเสวียนตู้ที่เต็มหน้าไม่ยอมจำนนแวบหนึ่ง แล้วหันไปทางหลิ่วอวี่อัน กล่าวอย่างนอบน้อม “ท่านอาจารย์ กฎของสำนักกำหนดไว้ว่า ศิษย์ที่ถูกลงโทษต้องไปที่โถงลงทัณฑ์ขอรับ”
หลิ่วอวี่อันเองก็มิได้อยากตีผู้ใดแต่แรก เขาเก็บพลังวิญญาณกลับ กิ่งหลิวนั้นจึงสิ้นแสงเรือง ลับกลายเป็นกิ่งหลิวธรรมดาที่พบเห็นได้ทั่วไปริมทาง
ผู้นี้มีนามว่าเส่อมู่ เป็นศิษย์คนที่สองของหลิ่วอวี่อัน
ยามปกติยิ้มแย้มอยู่เสมอ กับผู้ใดก็อ่อนโยนกลมเกลียว ยังเหมือนจิ้งจอกยิ่งกว่าเสวียนตู้ซึ่งเป็นจิ้งจอกตัวจริงเสียอีก
“วันนี้ศิษย์พี่ทำสิ่งใดอีกเล่า จึงทำให้ท่านอาจารย์ไม่พอใจ”