บทที่ 47 - ชอบช่วยเหลือผู้อื่น

บทที่ 47 - ชอบช่วยเหลือผู้อื่น

เกาเฟยลุกขึ้นยืนย่อกายคารวะฮ่องเต้พลางกราบทูล "ฝ่าบาท หม่อมฉันเห็นว่าองค์หญิงทรงกล่าววาจาไม่สมควรเพคะ สมควรลงโทษอย่างหนัก ยามนี้เป็นช่วงเวลาสำคัญในการต้อนรับคณะทูตและองค์ชายต่างแคว้น ทว่าองค์หญิงกลับวิ่งหน้าตื่นเสื้อผ้าหลุดลุ่ยใบหน้ามอมแมมเข้ามาร้องไห้โวยวายเช่นนี้ มิเป็นการทำให้ผู้อื่นหัวเราะเยาะหรอกหรือเพคะ อีกทั้งหากมีสิ่งใดผิดปกติ ก็สมควรไปแจ้งพวกองครักษ์ก็เพียงพอแล้วเพคะ"