บทที่ 23 - ความดื้อดึงสุดท้าย

บทที่ 23 - ความดื้อดึงสุดท้าย

หนานลู่ "สงสัยเรื่องในอดีตของข้าหรือ ในอดีตของข้าไม่มีอะไรหรอก น่าเบื่อและไร้รสชาติสิ้นดี"

หนานเฟิง "ข้าเพียงแค่อยากรู้ว่าเจ้าเติบโตมาในสภาพแวดล้อมเช่นไร จึงได้เก่งกาจและยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้ เจ้ามีความสามารถถึงเพียงนี้ บิดามารดาของเจ้าคงต้องรักใคร่ทะนุถนอมเจ้ายิ่งนักใช่หรือไม่"

บิดามารดาหรือ ยามที่ได้ยินคำเรียกขานถึงบุคคลสองคนที่ตนไม่เคยมีในชีวิต แววตาของหนานลู่ก็พลันพาดผ่านความอ้างว้างและสูญเสียไปวูบหนึ่ง ทว่าหนานเฟิงกลับไม่ได้สังเกตเห็น