บทที่ 7 - ต้อนเป็ดขึ้นคาน แถมยังให้เป็ดต่อคานเอง

บทที่ 7 - ต้อนเป็ดขึ้นคาน แถมยังให้เป็ดต่อคานเอง

คำประชดประชันอย่างเย็นชาของจวินอี้โม่ที่ว่าช่างรวดเร็วดีจริงๆ ทำให้ฮ่องเต้และฮองเฮาตกอยู่ในความกระอักกระอ่วนไปชั่วขณะ

เมื่อเห็นท่าทางของทั้งสอง จวินอี้โม่ก็ยกถ้วยชาขึ้นจิบพลางเอ่ย "ยามนี้ข้ายังไม่อยากแต่งงาน ดังนั้นพวกท่านจงไปหาผู้อื่นเถิด ด้วยอำนาจบารมีของจวนสมุหนายก พวกพี่ชายของข้าคงจะยินดีแต่งด้วยยิ่งนัก"

ฮองเฮาทรงทราบดีว่าพูดมากความไปก็ไร้ประโยชน์ จึงหยิบกระดาษที่ตนกับฮ่องเต้กำลังปรึกษากันเมื่อครู่ยื่นให้จวินอี้โม่ "เจ้าดูสิ่งนี้ก่อนเถิด"

จวินอี้โม่รับมา เขารู้ว่าของในมือตนนี้คงเป็นสิ่งที่หนานลู่มอบให้เสด็จพ่อของเขา