กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 6 - ให้ข้าไปแย่งเจ้าสาวหรือ
ยามนี้ ณ จวนองค์ชายเก้าภายนอกวังหลวง จวินอี้โม่กำลังตกปลาอย่างสบายอารมณ์อยู่ริมสระน้ำในสวนหลังเรือน
ใบหน้าคมคายได้รูปของเขาหล่อเหลาเป็นเลิศ รูปลักษณ์ภายนอกดูเสเพลรักอิสระ ทว่าประกายตาคมกริบที่เผยออกมาอย่างไม่ตั้งใจกลับทำให้คนไม่กล้ามองข้าม ใต้คิ้วกระบี่คือดวงตาดอกท้อเรียวยาวที่เปี่ยมด้วยเสน่ห์เย้ายวน ชวนให้ผู้คนเผลอไผลตกหลุมพรางได้โดยง่าย จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากแดงบางได้รูป ยามนี้อาจเป็นเพราะปลาฮุบเหยื่อแล้ว จึงแย้มรอยยิ้มที่ทำให้ผู้พบเห็นต้องตาพร่าพราย
ในตอนที่เขาปลดปลาที่ตกได้ออกจากเบ็ดแล้วโยนกลับลงไปในสระ หานซู่ องครักษ์คนสนิทก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาด้วยความร้อนรนพลางหอบหายใจ "นายท่าน แย่แล้วขอรับ ในวังมีราชโองการมาถึงแล้วขอรับ"