151

บทที่ 151 ร่างจิตที่พบเห็นได้ยาก

ระหว่างที่พวกเธอคุยกันอยู่ข้างใน การต่อสู้ด้านนอกก็ค่อย ๆ เข้าสู่ภาวะยืดเยื้อ เกราะจักรกลรูปมังกรขนาดมหึมากับเกราะจักรกลรูปเต่าและงูรวมเป็นหนึ่งผลัดกันรุกผลัดกันรับอยู่นาน แต่กลับยังไม่อาจตัดสินแพ้ชนะได้เสียที

“ไม่ใช่ว่าพลเอกเหวินเป็นผู้แข็งแกร่งระดับ 3S หรือคะ? ทำไมตั้งนานแล้วยังจัดการโจรสลัดอวกาศคนนั้นไม่ได้อีก?”

สือทงไห่ไอเบา ๆ ก่อนอธิบายเหตุผลให้มู่จิ่นฟัง “เพราะสองคนนั้นใช้เพียงเกราะจักรกลต่อสู้กัน ชิงหลงกับเสวียนอู่ต่างก็เป็นเกราะจักรกลระดับตำนานเหมือนกัน ผลแพ้ชนะจึงขึ้นอยู่กับผู้ควบคุมเท่านั้น แต่ด้วยพลังจิตของพวกเขา ต่อให้สู้กันสองสามวันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก อย่างไรก็ตาม หนุ่มเหวินไม่มีทางแพ้แน่นอน คนที่พลังจิตหมดก่อนต้องเป็นหลงหยวน”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สวีเยว่หยิงกับคนอื่น ๆ ที่ยืนอยู่ด้านหลังพวกเขาก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ จากนั้นจึงจ้องการต่อสู้ด้านนอกไม่วางตา

หลงหยวนขมวดคิ้วแน่น ระหว่างควบคุมเสวียนอู่ต่อสู้กับเหวินซ่งจิน เขาก็พยายามติดต่อกุหลาบพิษ แต่กลับไม่ได้รับการตอบกลับมาโดยตลอด

“ตูม!”

เพราะหลบการโจมตีไม่ทัน เสวียนอู่จึงถูกซัดกระเด็นออกไปอย่างทุลักทุเลหลายร้อยเมตร กว่าจะทรงตัวได้อีกครั้ง

ทางยานรบส่งข่าวมาว่าคนทั้งหมดที่แทรกซึมเข้าไปในยานรบของสหพันธรัฐขาดการติดต่อไปแล้ว ถึงตอนนี้หลงหยวนจึงเข้าใจในที่สุด ที่แท้นี่ก็คือแผนซ้อนแผน ตั๊กแตนตำข้าวมัวแต่จับจักจั่น โดยไม่รู้ว่ามีนกขมิ้นรออยู่ข้างหลัง