121

บทที่ 121 เที่ยวใต้ทะเลหนึ่งวัน

ผู้อาวุโสปี้ลั่วแอบรู้สึกโชคดีอยู่ในใจ ดีที่ครั้งนี้ยานบินที่นำมาใหญ่พอ ไม่อย่างนั้นคงนั่งกันไม่หมดแน่

สัตว์เลี้ยงที่คุณหนูมู่เลี้ยงไว้ช่างน่าเกรงขามจริง ๆ! จิ้งจอกสัตว์กลายพันธุ์โตเต็มวัยอยู่ข้างเธอแล้วเชื่องขนาดนี้เชียวหรือ ยังมีเสือที่เชื่องไม่แพ้กันอีกตัว

ส่วนแมวสัตว์กลายพันธุ์ที่เธอเลี้ยงเองกลับเหมือนเลี้ยงบรรพบุรุษตัวหนึ่ง ทั้งหาอาหารหาน้ำให้ แต่ยังไม่เคยทำหน้าดีใส่เธอสักครั้ง 555~ พอเอามาเทียบกันแบบนี้ เธอดูต้อยต่ำเหลือเกิน เมื่อไหร่เจ้าของแมวอย่างเธอจะได้เห็นสีหน้าดี ๆ จากเจ้านายแมวบ้างนะ

หลังพาพวกเธอมาถึงที่พัก ผู้อาวุโสปี้ลั่วก็พาเชี่ยนเชี่ยนที่ยังอาลัยอาวรณ์ไม่อยากจากไปกลับไปด้วย

เมื่อมองดูพระราชวังขนาดเล็กที่โอ่อ่าตรงหน้า ทุกคนต่างมองมู่จิ่นด้วยสีหน้าเลื่อนลอย