114

บทที่ 114 ปุ๋ยดอกไม้?

เอ่อ แบบนี้...

“ฉันไม่สัมผัสถึงพิษจากพืชพวกนี้เลย ที่นี่มีปัญหาอะไรกันแน่?” ศาสตราจารย์ฉีถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึมถึงจุดที่ตนสงสัย

“ฉันก็เป็นนักเพาะปลูกเหมือนกัน และไม่รู้สึกถึงความผิดปกติอะไรเหมือนกัน อย่ามาพูดขู่ให้คนตกใจอยู่ตรงนี้เลย เธอเป็นนักเพาะปลูกหรือไง?” นักศึกษาสาขาเพาะปลูกคนหนึ่งพูดแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

ถึงอย่างไรศาสตราจารย์ฉีก็ยังตั้งข้อสงสัยเหมือนกัน เขาเองก็มองเด็กสาวที่ไม่เห็นคนอื่นอยู่ในสายตาคนนี้ไม่เข้าตามานานแล้ว

“งั้นเธอก็ไปสิ ฉันไม่ได้ห้ามเสียหน่อย” มู่จิ่นนั่งอยู่บนหลังเสือ ขี้เกียจแม้แต่จะหันกลับไปมอง น้ำเสียงเอื่อยเฉื่อยตอบโต้กลับไปตรง ๆ