113

บทที่ 113 สิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จัก?

เช้าวันรุ่งขึ้น หลังเยว่หยิงตื่นขึ้นมาก็ยืดเส้นยืดสาย รู้สึกราวกับฟื้นคืนพลังเต็มร้อย ความอ่อนแอเมื่อวานหายไปจนหมดสิ้น เธอใช้น้ำที่น้องสาวทิ้งไว้ให้ล้างหน้าล้างตาเรียบร้อยแล้วจึงเดินออกจากถ้ำ

“ขอบคุณครับ ห้วงจิตของผมหายดีโดยสมบูรณ์แล้ว” ฟู่ชิงจูกล่าวขอบคุณเด็กสาวสีหน้าเย็นชาที่อยู่ตรงหน้า “เมื่อวานเป็นความผิดของผู้ใต้บังคับบัญชาผมเอง ผมขอโทษคุณหนูมู่แทนพวกเขาด้วยครับ ขอโทษจริง ๆ พวกเขาใจร้อนเกินไป”

สำหรับคนที่ไม่สำคัญ มู่จิ่นไม่เคยใส่ใจมากนักอยู่แล้ว อีกอย่าง คนพวกนั้นพูดจาไม่ดีใส่เธอ เธอก็เอาคืนตรงนั้นทันที ยังมีอะไรให้ต้องใส่ใจอีก? หากไม่เห็นแก่ที่พวกเขาเคยปกป้องพี่สาวของเธอ ตอนลงมือเธอคงหนักกว่านี้