110

บทที่ 110 ปฏิบัติการช่วยเหลือ

เมื่อรู้ว่าคณะสำรวจทั้งทีมขาดการติดต่อ มู่จิ่นก็เผลอบีบแก้วแตกไปอีกใบ ผู้อำนวยการที่อยู่ปลายสายเห็นกับตาว่าแก้วซึ่งทำจากผลึกทองถูกบดจนกลายเป็นผงละเอียดในมือของเด็กสาวที่สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน

“ตกลงดาวดวงนั้นเกิดอะไรขึ้นกันแน่คะ?”

เสียงเย็นเยียบดังออกมาจากหน้าจอ แม้อยู่กันคนละฝั่ง สือทงไห่ก็ยังมองออกถึงความดุดันรุนแรงที่แฝงอยู่ในน้ำเสียงนั้น

“เดิมทีการสำรวจทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น แต่เหล่าฉีกับคนอื่น ๆ ขาดการติดต่อไปกะทันหันเมื่อสามวันก่อน อุปกรณ์ทุกชนิดติดต่อพวกเขาไม่ได้เลย กองกำลังสหพันธรัฐที่ประจำการอยู่กำลังค้นหาตามบริเวณที่พวกเขาหายตัวไป คณะสำรวจมีความเป็นไปได้สูงว่าเผลอเข้าไปในพื้นที่ที่ตัดสัญญาณสื่อสาร”

มู่จิ่นกดขมับที่เต้นตุบ ๆ สีหน้ายิ่งไม่น่ามองขึ้นเรื่อย ๆ “พวกคุณไม่สำรวจให้เรียบร้อยก่อน แล้วก็ส่งนักศึกษาใหม่ไปสำรวจเลยเหรอคะ?”

จู่ ๆ ก็รู้สึกคันหมัดขึ้นมา อยากต่อยคนขึ้นมาจะทำอย่างไรดี?

“ตอนกองทัพสหพันธรัฐเข้าไปสำรวจก่อนหน้านี้ไม่เกิดเหตุผิดปกติอะไร รัฐบาลสหพันธรัฐส่งกำลังค้นหาและช่วยเหลือเข้าไปเพิ่มอีกชุดแล้ว” สือทงไห่ถ่ายทอดการตัดสินใจของรัฐบาลสหพันธรัฐให้ฟัง กองทัพประจำการอยู่ที่นั่นมาตั้งสามเดือนโดยไม่เกิดเรื่องสักครั้ง แล้วทำไมพอคนจากสถาบันไปถึงกลับเกิดเรื่องขึ้นได้?