089

บทที่ 89 สาหร่ายสีชมพู

บนก้อนหินสีน้ำตาลขนาดเท่ากำปั้นมีสาหร่ายสีชมพูอ่อนขึ้นอยู่เป็นกอเล็ก ๆ เอาเถอะ นี่มันเห็นเธอเป็นคนงานปลูกผักชัด ๆ แถมยังรู้ด้วยว่าต้องจ่ายค่าตอบแทน

สาหร่ายสีชมพูอ่อนเสียด้วย เจ้าตัวนี้มีหัวใจสาวน้อยกับเขาเหมือนกันนะ

“เอาเถอะ จะไปปลูกให้เดี๋ยวนี้แหละ” มู่จิ่นถอนหายใจอย่างจนใจ ก่อนพาแม่บินไปยังโขดหินข้าง ๆ

ท่ามกลางแสงสีเขียวที่เอ่อล้น สาหร่ายสีชมพูอ่อนจำนวนมากแผ่ขยายจากโขดหินลงไปจนถึงก้นทะเล จากนั้นพวกเธอก็เห็นเจ้าตัวมหึมาพุ่งเข้าหาสาหร่ายอย่างตื่นเต้น มู่จิ่นตบศีรษะมันเบา ๆ ก่อนพาแม่กลับไปยังจุดพัก

“ก็ไม่เช้าแล้ว แม่ไปทำอาหารก่อนนะ” หลานจือดูเวลาแล้วเตรียมกลับขึ้นยานบินไปทำอาหารเย็น

“เจ้านาย ฉันจะไปช่วยแม่ค่ะ” จือจือรีบตามไปด้วย