088

บทที่ 88 เพื่อนเก่า

เมื่อเห็นสัตว์กลายพันธุ์ที่กำลังหมอบกัดกินสาหร่ายอยู่ข้างโขดหิน มู่จิ่นก็หัวเราะเบา ๆ ขึ้นมา “แม่คะ มันน่าจะถือเป็นเพื่อนเก่าของฉันได้ ครั้งก่อนที่มาที่นี่มันยังเอาของขวัญมาให้ฉันด้วย สาหร่ายตรงนี้ก็เป็นฉันที่ปลูกไว้ให้มันค่ะ”

เธอโอบเอวแม่แล้วร่อนลงบนโขดหิน อีกัวนาทะเลสัมผัสได้ถึงพลังจิตที่คุ้นเคย จึงหันหน้ามามอง

มู่จิ่นถึงกับเห็นความตื่นเต้นอยู่ในดวงตาของมัน แต่สาหร่ายบริเวณข้างโขดหินเหลืออยู่ไม่มากแล้ว

“เสี่ยวจิ่นลูกรัก แม่ว่าการเข้าไปใกล้มันตรง ๆ ยังอันตรายอยู่นะ” หลานจือรู้สึกหวาด ๆ จริง ๆ เจ้าตัวใหญ่นี่หน้าตาน่ากลัวมาก