011

บทที่ 11 เหตุการณ์หลังจากนั้น

สวีมู่อุ้มมู่จิ่นที่หมดสติวิ่งกลับไปทางรถ ขณะที่เขากำลังคิดจะเสี่ยงพาเธอไปโรงพยาบาล เยว่หยิงกลับสังเกตเห็นว่าบาดแผลบนหน้าผากของมู่จิ่นซึ่งนอนอยู่ในอ้อมแขนหลานจือกำลังสมานตัวเอง

เธอรีบดึงแขนเสื้อของหลานจือ “แม่ รีบดูแผลของเสี่ยวจิ่นสิ”

สิ่งที่เยว่หยิงเห็น หลานจือเองก็เห็นเช่นกัน “เยว่หยิง เอาผ้าเปียกให้แม่หน่อย”

หลานจือเช็ดฝุ่น โคลน และคราบเลือดบนใบหน้าของมู่จิ่นออกจนสะอาด ถึงค่อยถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ในรถมีเครื่องรักษาสำหรับใช้ในบ้านสำรองอยู่ แต่แผลบนหน้าผากของลูกสาวคนเล็กหายสนิทไปแล้ว ปัญหาที่พวกเขาต้องเผชิญตอนนี้คืออาการพลังจิตคลุ้มคลั่งของเสี่ยวจิ่น