เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 10 ห้วงจิตคลุ้มคลั่ง
หลังย้ายเข้าบ้านใหม่ มู่จิ่นก็เตรียมจะพรวนดินในลานหน้าบ้านก่อน แต่พอฟันจอบลงไปครั้งเดียว มือกลับสะเทือนจนชา ส่วนพื้นดินก็แทบไม่เป็นรอย ดินนี่แข็งจริง ๆ แบบนี้จะปลูกอะไรขึ้นได้ก็คงแปลกแล้ว
“เสี่ยวจิ่น ทำอะไรอยู่น่ะ?”
มู่จิ่นยกพลั่วเล็กในมือขึ้นเขย่าให้เยว่หยิงดู “เดิมทีฉันว่าจะลองขุดแปลงเล็ก ๆ มาปลูกดูก่อน แต่ดินตรงนี้แข็งกว่าลานบ้านเก่าตั้งสิบเท่า ขุดไม่เข้าเลย”
เยว่หยิงไม่เชื่อจึงรับพลั่วไปลองออกแรงขุดเอง สุดท้ายก็ต้องยอมรับว่าขุดไม่เข้าเหมือนกัน
ยิ่งไปกว่านั้น มู่จิ่นยังใช้พลังพิเศษสัมผัสดูแล้ว ภายในดินไม่มีพลังงานธรรมชาติอยู่เลยแม้แต่น้อย ทั้งระดับมลพิษและรังสีก็สูงเกินมาตรฐานอย่างรุนแรง
ถ้าไม่ใช่เพราะทุกคนในบ้านได้กินอาหารธรรมชาติค่าพลังงานสูงทุกวัน จนรังสีแทบทำอันตรายร่างกายไม่ได้ พวกเขาก็คงไม่สร้างบ้านใหม่ไว้ที่นี่