กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 514 ใกล้เผยตัว
“เช่นนั้น หลิงหรง ตามที่เจ้าว่า ตอนนี้ข้าก็กลายเป็นหนามยอกอกของ ‘คนมีใจ’ พวกนั้นแล้วหรือ?”
หลังจากเงียบงันอยู่ครู่หนึ่ง เจินหวนก็เอ่ยปากขึ้นในที่สุด
เจินหวนถามอันหลิงหรงเช่นนี้ น้ำเสียงทั้งอับจนใจและเจือโทสะที่ไม่ยินยอมพร้อมใจ
แน่นอนว่าโทสะนี้ของเจินหวนย่อมมิได้พุ่งเป้าไปที่อันหลิงหรง
เพียงแต่เจินหวนยังคิดไม่ตก เหนียนซื่อหลานล่มอำนาจไปแล้ว วังหลวงแห่งนี้จะกลับคืนสู่ความสงบสุขไม่ได้เชียวหรือ?
เหตุใดจึงต้องจ้องเล่นงานนางด้วย?
เมื่อคำถามนี้ผุดขึ้นมา เจินหวนก็ไม่จำเป็นต้องเอ่ยถามอันหลิงหรงกับเสิ่นเหมยจวงเลย
คำตอบมิใช่ชัดเจนอยู่แล้วหรือ?
คนสามัญไร้ความผิด แต่การครอบครองหยกกลับกลายเป็นความผิด!