กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 448 เครื่องหอมต้องห้าม
“หวากุ้ยเฟย เรื่องนี้มันเป็นมาอย่างไรกันแน่?”
ภายในตำหนักฉู่ซิ่ว ยงเจิ้งและฮองเฮาประทับอยู่บนที่นั่งประธาน
ยามนี้ ฮองเฮาจึงตรัสถามหวากุ้ยเฟยที่มีสีหน้าหม่นคล้ำ
“เจ้าพาคนมาที่ตำหนักฉู่ซิ่วอย่างเอิกเกริกเช่นนี้ ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็จะค้นตำหนักทันที ช่างเหลวไหลเกินไปแล้ว!”
เมื่อเห็นหวากุ้ยเฟยไม่สนใจตน ฮองเฮาก็ไม่พอพระทัย น้ำเสียงจึงเคร่งขรึมขึ้นทันที
“ฮองเฮา หม่อมฉันทำเช่นนี้ย่อมมีเหตุผลของตนเองเพคะ!”