กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 447 ยาดีมีรสขม
“เป็นอย่างไรบ้าง หมอหลวงเวิน สุขภาพของซินฉางไจ้เป็นอย่างไร?”
ณ โถงข้างตำหนักหย่งเหอ หลังเวินสือชูตรวจชีพจรซินฉางไจ้เสร็จ อันหลิงหรงก็พาเขามาที่โถงข้าง แล้วเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
“กราบทูลนายหญิงน้อย ซินฉางไจ้…”
ซินฉางไจ้สบายดีอยู่แต่เดิม เวินสือชูย่อมตรวจไม่พบว่านางมีโรคอะไร
แต่เวินสือชูเข้าวังมานานแล้ว ย่อมเข้าใจกฎเกณฑ์บางอย่างในราชสำนักเป็นอย่างดี
อันหลิงหรงส่งหลิวอวิ๋นไปเชิญหมอหลวง แต่กลับเจาะจงเรียกเขา
เพียงเท่านี้ เวินสือชูก็เดาเจตนาของอีกฝ่ายได้แล้ว