กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 428 คำเดียวคือถ่วงเวลา
“หลิงหรง เจ้ากลับมาแล้ว”
อันหลิงหรงพาฟางรั่วเดินตามหลิวจูเข้าไปในห้องชั้นใน
ทันทีที่เจินหวนเห็นอันหลิงหรง นางก็เอ่ยขึ้นเรียบ ๆ เช่นนี้
“ท่านพี่ดูเหมือนจะรู้ตั้งนานแล้วว่าข้าจะมาหา”
อันหลิงหรงยิ้มรับคำทักทายของเจินหวน แล้วเดินไปนั่งลงข้าง ๆ โดยไม่ถือเนื้อถือตัวกับเจินหวนแม้แต่น้อย
“หลิวจู เจ้าไปเตรียมตัวหน่อย เอาชาหิมะยอดหยกที่ได้รับมาเมื่อหลายวันก่อนมาชงสักกา”
เจินหวนไม่ได้ตอบอันหลิงหรงในทันที แต่กลับสั่งให้หลิวจูไปชงชา