กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 427 ไม่อาจเอ่ยออกมา
อันหลิงหรงรู้จักนิสัยของฮองเฮาดีเกินไปจริง ๆ
ในเมื่ออีกฝ่ายต้องการให้นางเป็นฝ่ายเอ่ยปากร้องขอ ย่อมต้องคิดแผนสำรองไว้ล่วงหน้าแล้วเป็นแน่
หากนางเอ่ยปากขึ้นมา ไม่เพียงจะตกหลุมพรางที่ฮองเฮาเตรียมไว้ก่อนเท่านั้น ยังอาจกลายเป็น “อิฐ” ที่อีกฝ่ายใช้จัดการหวากุ้ยเฟยก็ได้
ใช้อิฐล่อหยก นี่เป็นกลเม็ดถนัดของฮองเฮาอยู่แล้ว
อันหลิงหรงรู้เรื่องนี้ดี ย่อมไม่เดินเข้าไปหาเรื่องเองเป็นแน่
“ฮองเฮาตรัสถูกแล้วเพคะ”
อันหลิงหรงเพียงมีสีหน้ากังวล หันไปเผยสีหน้าจนใจให้ฮองเฮาเห็น
ปากเอ่ยคำคล้อยตาม ทว่านอกเหนือจากนั้น นางไม่พูดอะไรอีกแม้แต่คำเดียว